Kova Ne Grup? Bir Kayseri Akşamında Başlayan Unutulmaz Merakım
Bazı sorular vardır, insanın aklına sadece bilgi öğrenmek için gelmez. Bazen bir soru, geçmişte yaşadığın bir anıyı, bir insanı ya da içinde sakladığın bir duyguyu yeniden ortaya çıkarır. Benim için “Kova ne grup?” sorusu da tam olarak böyle oldu.
Kayseri’de, kışın erken çöken soğuk akşamlardan biriydi. 25 yaşındaydım ve her zamanki gibi küçük defterimi yanıma almıştım. Günlük tutmak benim için sadece yaşadıklarımı yazmak değildi; içimde birikenleri dışarı çıkarmanın en sessiz yoluydu. İnsan bazen anlatamadığı şeyleri bir kaleme anlatabiliyor.
O akşam Talas tarafında yürürken telefonuma eski bir arkadaşımın mesajı geldi. Uzun zamandır konuşmuyorduk. Mesajında sadece birkaç kelime vardı: “Kova ne grup biliyor musun?”
Ekrana uzun süre baktım. Aslında basit bir soruydu ama bende garip bir heyecan oluşturdu. Çünkü bazı kelimeler, bazı isimler, bazı sorular insana geçmişten gelen bir kapıyı açtırır.
Bir Sorunun Ardındaki Eski Hatıra
Mesajı aldığımda aklıma üniversite yıllarım geldi. O dönemlerde her şey daha karmaşıktı. Hem kendimi bulmaya çalışıyor hem de çevremdeki insanları anlamaya uğraşıyordum. İnsan 20’li yaşlarının başında bazen kendisini çok güçlü hissediyor, bazen de küçücük bir olay karşısında büyük bir boşluğa düşebiliyor.
Kova ismini ilk duyduğum zamanı hatırlıyorum. Bir arkadaş grubunun içinde geçmişti. O gün kimse uzun uzun açıklamamıştı. Sadece “Kova farklı bir grup” gibi bir cümle söylenmişti. Ben de merak etmiştim ama üzerinde fazla durmamıştım.
Yıllar sonra aynı soru karşıma yeniden çıktı.
“Kova ne grup?”
Telefonu elimde tutarken garip bir duygu hissettim. Bir yandan merak ediyordum, bir yandan da eski günlere dönmüş gibiydim. İçimde hafif bir heyecan vardı. Çünkü bazen insan bir şeyi öğrenmek isterken aslında kendisiyle ilgili bir parçayı arıyordur.
Günlüğüme o gece şu cümleyi yazdım:
“Bazı cevaplar, sorudan daha değerlidir. Çünkü insan bazen cevabı değil, o cevabı ararken hissettiklerini hatırlar.”
Kova Grubunu Anlamaya Çalıştığım Akşam
O gece odamda otururken araştırmaya başladım. Kayseri’nin sessizliği dışarıdan içeri süzülüyordu. Sokak lambalarının sarı ışığı perdeye vuruyor, ben ise elimde kahvemle bu ismin ne anlama geldiğini anlamaya çalışıyordum.
“Kova ne grup?” sorusu aslında birçok kişinin merak ettiği bir konu olabilir. Çünkü Kova adı farklı alanlarda kullanılabiliyor. Bir müzik grubu, topluluk, oluşum ya da farklı bir çevreyi ifade edebiliyor. Ancak benim için önemli olan sadece kelimenin anlamı değildi.
Ben o kelimenin bana hissettirdiklerini düşünüyordum.
Bazen bir isim, sadece isim değildir. Arkasında insanlar, anılar ve yaşanmışlıklar vardır. Bir grubun adı bile insanlarda bir aidiyet hissi oluşturabilir. Bir yere ait olmak, birileri tarafından anlaşılmak, aynı duyguları paylaşmak insanın en temel ihtiyaçlarından biridir.
Bunu kendimde çok hissettim.
Çünkü gençlik yıllarımda ben de bir yere ait olmak istemiştim. Herkesin yanında rahatça konuşabildiği, kendini saklamadığı bir çevre aramıştım. Bazı zamanlar bulduğumu düşündüm, bazı zamanlar ise büyük bir hayal kırıklığı yaşadım.
Hayal Kırıklığının İçinden Gelen Bir Umut
İnsanların en büyük yanılgılarından biri, yalnızca güzel anların değerli olduğunu düşünmek olabilir. Oysa benim hayatımda en çok iz bırakan şeylerden bazıları hayal kırıklıklarımdı.
Bir dönem çok yakın olduğum insanların zamanla uzaklaşmasını yaşadım. Birlikte güldüğüm, planlar yaptığım insanların hayatımın başka bir köşesinde kalması beni üzmüştü.
O zamanlar kendimi gereksiz hissediyordum.
“Acaba ben mi fazla değer veriyorum?” diye düşündüğüm çok oldu.
Günlüğümde defalarca aynı cümleleri yazdığımı hatırlıyorum. “İnsanlar neden değişiyor?” “Neden bazı bağlar zaman karşısında zayıflıyor?”
Ama yıllar geçtikçe şunu fark ettim: Her insan hayatımıza aynı süre için girmiyor. Bazıları uzun yıllar yanımızda kalıyor, bazıları ise bize bir şey öğretip yoluna devam ediyor.
Belki de Kova ne grup sorusu bana bu yüzden farklı geldi. Çünkü sadece bir grubun ne olduğunu öğrenmeye çalışmıyordum. Aynı zamanda insanların nasıl bir araya geldiğini, nasıl bağ kurduğunu ve neden bazı toplulukların insanlarda güçlü duygular oluşturduğunu düşünüyordum.
Kayseri’de Sessiz Bir Gece ve Kendi İç Sesim
Kayseri’de yaşamanın bana kattığı en güzel şeylerden biri sakinliği oldu. Şehrin bazı köşelerinde insan kendisini dinleyebiliyor. Özellikle kış akşamlarında dışarı çıktığımda, soğuk havanın içinde düşüncelerim daha netleşiyor.
O gece de öyleydi.
Ertesi gün eski arkadaşımla buluşmaya karar verdik. Uzun zaman sonra karşı karşıya oturacaktık. Açıkçası biraz tedirgindim. Çünkü geçmişten gelen bazı insanlar, beraberinde eski duyguları da getirir.
Onu gördüğümde önce biraz sessiz kaldık.
Sonra geçmişten konuşmaya başladık.
Eski günleri, birlikte yaşadığımız küçük olayları, artık hayatımızda olmayan insanları anlattık. Bir ara yine Kova konusu açıldı.
Bana gülerek:
“Hatırlıyor musun, yıllar önce de bunu konuşmuştuk?” dedi.
Gülümsedim.
Gerçekten hatırlıyordum.
O an içimde hem mutluluk hem de hafif bir hüzün vardı. Çünkü zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark ettim. İnsan bazen bir sorunun yıllar sonra tekrar karşısına çıkmasına şaşırıyor.
Kova Ne Grup? Sorusunun Bende Bıraktığı Anlam
Bir kelime bazen insanın içinde büyük düşünceler oluşturabilir. “Kova ne grup?” sorusu benim için sadece bir bilgi arayışı olarak başlamıştı ama sonunda bana geçmişimi, arkadaşlıklarımı ve kendimi hatırlattı.
Bir grubun anlamı sadece üyelerinden oluşmaz. O grubun içinde yaşanan duygular, paylaşılan anlar ve insanların birbirine verdiği değer de önemlidir.
Ben bunu hayatımda birçok kez gördüm.
Bir masa etrafında oturan birkaç insanın sohbeti bazen büyük kalabalıklardan daha değerlidir. Bir arkadaşın söylediği samimi bir cümle bazen uzun konuşmalardan daha fazla iz bırakır.
Belki de insanın aradığı şey aslında bir grubun parçası olmak değil, kendisini ait hissettiği bir yer bulmaktır.
Günlüğümde Kalan Son Cümle
Şunları da İnceleyin: Kovalar en iyi kimle anlaşır ?
O gece uyumadan önce yine günlüğümü açtım. Sayfaya uzun uzun yazdım. İçimdeki duyguları saklamadan anlattım.
Heyecanımı yazdım.
Geçmişi hatırlarken hissettiğim hüznü yazdım.
Kaybettiğim bazı insanlara rağmen hâlâ yeni başlangıçlara inanabildiğimi yazdım.
Çünkü hayat böyleydi. Bazı sorular bizi geçmişe götürür, bazı cevaplar ise geleceğe hazırlar.
Kova ne grup? sorusu bana belki de beklediğimden çok daha fazlasını verdi. Bana bir grubun ne olduğunu değil, insanların neden bir araya gelmeye ihtiyaç duyduğunu düşündürdü.
Hepimizin içinde bir ait olma isteği var. Hepimiz bazen bizi anlayacak, bizimle aynı heyecanı paylaşacak insanlar arıyoruz.
Ben de hâlâ arıyorum.
Ama artık biliyorum ki önemli olan sadece bir grubun içinde olmak değil. Önemli olan bulunduğun yerde kendin olabilmek.
Kayseri’de soğuk bir gecede başlayan küçük bir merak, bana kendi içimde uzun bir yolculuk yaptırdı. Belki de bazı soruların güzelliği, bize verdikleri cevaplarda değil; bizi düşündürdükleri şeylerdedir.
Ve bazı geceler, insan sadece bir kelimenin peşinden giderken kendisini yeniden keşfeder.
“Kovalar hangi ay” konusunu beğendiyseniz Fita sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.