Pembe Ruj Hangi Tenlere Yakışır?
Bir Kayseri’li genç yetişkinin duygusal hikâyesi üzerinden keşif
—
Bir Sabah, Pembe Ruj ve Bir Karar
Kayseri’nin sabahları, her zaman kendine has bir havaya sahiptir. Şehir hala uykusundayken, binaların arasından süzülen sarı ışıklar bir yavaşlıkla yayılır, her şey sessiz ve huzurludur. O sabah da öyleydi; dışarıda sadece kuşların cıvıltıları vardı. Ancak ben… Ben tam o an, bir şeylerin değişeceğini hissediyordum. Bir tür içsel huzursuzluk vardı içimde, belki de sadece bir ruj renginin getireceği kadar.
Günlerden pazartesiydi. Evdeki odama odaklanmışken, birden gözüm küçük makyaj masama takıldı. O masada bir pembe ruj vardı, hiç kullanmadığım. Belki de yıllardır orada bekliyordu, bana tam zamanı söylemek için. İşte, o an her şeyin başladığı andı.
Gözümde bir ışıltı beliriverdi; pembe ruj, tam da o an gözlerimin önünde canlandı. Peki, pembe ruj hangi tenlere yakışır? diye düşündüm. Bu rujun rengi, oldukça basitti. Fakat içinde farklı bir anlam taşıyor gibiydi. Herkesin içinde bir umut kırıntısı vardır, değil mi? O ruj, her şeyin bir anda değişebileceğini düşündürdü bana. Ama sadece bir an için… Sadece bir an için…
—
Gözlerimdeki Pembe Hayaller
İç sesim hep derdi ki, “Pembe ruj senin tenine yakışmaz.” Sanki yıllardır herkesin kabul ettiği bir kural vardı. “Beyaz tenliler” ya da “soğuk tonlu ciltler” için pembenin doğru bir renk olmadığına dair bir düşünce vardı. Oysa ben, her gün bu şehirde yaşamış, her sabah aynı yüzle, aynı odada uyanmış bir Kayseri’liydim. Kimseye benzemek istemiyordum. O yüzden bu ruj, bana başka bir şey çağrıştırıyordu: özgürlüğü.
O gün, gözlerim sabah ışığıyla parlarken, birden kalbimde bir hareketlilik oldu. Sabah kahvemi içerken, düşündüm: Pembe ruj benim için ne ifade ediyor? Kafamda birçok soru vardı. Bu ruj, aslında başka birinin hakkı olmalıydı. Onu ne zaman kullanacağım? Hangi tenle uyum sağlayacak? Çünkü ben her zaman biraz kaybolmuşum gibi hissediyorum. Çoğu zaman, ruhumdan bağımsız bir şekilde her şeyin üzerine “uyumlu olmalı” düşüncesiyle hareket ederim.
Birkaç saniye sonra, o sabahın anlık hevesiyle rujun kapağını açtım ve dudaklarıma sürdüm. Ve aniden, kaybolan bir şeyin yerine bir başka şeyin geldiğini hissettim: güven. O kadar basit bir şeydi, o kadar küçük bir değişiklikti ama içimde büyük bir yankı uyandırdı.
—
Pembe Ruj ve Tenimin Dansı
Sonra, o soruya döndüm: Pembe ruj hangi tenlere yakışır? Belki de yanıtı, sadece tek bir anın içinde bulabilirdim. Kendimi daha yakından inceledim, ama bu sefer farklıydı. Herkesin farklı cilt tonu, her rengin farklı yansıması vardır. Benim cildim, belki de zeytin tonlarında, biraz soğuk biraz da sıcak. Aslında cilt tonum ve pembe arasında bir uyum olup olmadığını bilmiyordum.
Ama bir şey vardı ki, o an pembe rujla ilgili düşündüklerim bambaşka bir yere evrildi. Gözlerimdeki belirsizliği fark ettim; belki de cevabı hep içinde taşımak gerekiyordu. O an, düşündüm: Pembe ruj, aslında sadece bir renk değil, bir duygu da olabilir. Belki de “hangi tenlere yakışır?” sorusu, bu duyguyu anlayanların vereceği bir yanıt olmalıydı.
O an, pembe ruj, sadece cildime değil, aynı zamanda ruhuma da yakıştı. Yani, rujun renginden ziyade, onu nasıl taşıdığım çok önemliydi. Tıpkı hayat gibi… Her an, her yeni karar, renklerin nasıl birleşeceğini gösteriyordu.
—
Hayal Kırıklığı ve Yeni Bir Başlangıç
Pembe ruj sürdüğümde, dışarıya çıktım. Şehirdeki ilk adımlarımı attım. Ve o anda içimde bir his vardı. Birçok insanın yargılayıcı bakışları, gözlerindeki ufak ufak eleştiriler… Ama her biri benden bir adım uzaklaştı, bir adım daha uzaklaştı. Pembe rujlu dudaklarımla yürürken, dışarıdan bakıldığında, kimse fark etmeyecekti belki de. Ama ben, kendimi daha önce hiç olmadığı kadar güçlü hissediyordum.
O anda, içimde kaybolan umutları buldum. Belki de pembe ruj sadece dış görünüşüme değil, aynı zamanda içimdeki kaybolan güveni de geri getirmişti. Ama bir yandan da, o sabahı düşündüm… Yani, pembe ruj beni sadece dışarıda daha cesur yapmıştı ama gerçekten içimdeki duyguları ne kadar dışa vurabileceğim sorusu hala kalmıştı. Bir an, “Hayatımda her şey ne kadar gerçek?” diye düşündüm. Çünkü bazen insanlar dışarıdan sadece görüneni görür. O kadar fazla şey vardı ki anlatmak istediğim… Ama belki de bu sefer, sadece içimdekilerin yeterli olduğunu hissettim.
—
Ve Sonuçta…
O sabahın ardından, şehre tekrar adım attığımda bir şey fark ettim. Belki de pembe ruj, hangi tenlere yakışır sorusunun cevabını verdi. O an, pembe ruj sadece bir makyaj malzemesi değildi. O, bir anlam taşıyordu. Hem cildime hem ruhuma… Pembe ruj, bana sadece bir renk değil, bir başkaldırı, bir özgürlük ve en önemlisi, kendimi ifade etme gücü verdi.
Benim için pembe ruj, hangi tenlere yakışır sorusunun cevabı şu: Ruhu, kendi teninde barındıran herkesin içindeki güzelliği dışa vuran bir renk olur. Kiminin tenine daha çok yakışır, kimisi için belki daha az, ama her şekilde bir anlamı vardır. Pembe rujun yakıştığı yer, ruhun derinliklerinde başlar.